Samenwerken met ChatGPT, en hoe ik fluitend door het leven ga
De afgelopen week heb ik waarschijnlijk meer tijd doorgebracht met ChatGPT dan met sommige mensen uit mijn vriendenkring. Dat klinkt misschien een beetje triest, maar geloof me: het was verrassend gezellig. Het begon heel onschuldig. Ik had een vraag over mijn website. Gewoon eentje. Tenminste... dat dacht ik.
Voor ik het wist, zaten we samen tot over onze oren in Bolt CMS, Twig, CSS, databases, PageSpeed Insights en mysterieuze foutmeldingen waarvan je spontaan grijze haren krijgt. Nou ja, ík dan. ChatGPT blijft er opvallend ontspannen onder.
Wat me vooral is opgevallen, is dat AI een fantastisch hulpmiddel kan zijn. Mits je niet vergeet dat het woord kunstmatige in kunstmatige intelligentie er niet voor niets staat.
ChatGPT is namelijk ontzettend goed in logisch nadenken. Soms zelfs zó goed, dat het alvast een conclusie trekt voordat iemand de handleiding heeft gelezen.
En daar begon onze samenwerking pas echt.
Meer dan eens kreeg ik een keurige, overtuigende uitleg voorgeschoteld waarvan ik dacht: "Klinkt aannemelijk..."
Om vervolgens vijf minuten later te ontdekken dat de officiële documentatie iets totaal anders zei.
"Ho, stop!" typte ik dan.
"Niet gokken."
"Eerst de documentatie."
En zowaar... daarna kwamen we meestal wél op de juiste oplossing uit.
Dat vond ik eigenlijk een eyeopener.
Ik had verwacht dat AI altijd het juiste antwoord zou geven. Dat het een wandelende encyclopedie zou zijn die overal een pasklare oplossing voor heeft.
Maar nee.
AI denkt vooral in waarschijnlijkheden. Het herkent patronen en doet slimme aannames. En eerlijk is eerlijk: negen van de tien keer zit het er verbazingwekkend dichtbij. Alleen is "bijna goed" in de wereld van programmeren soms precies hetzelfde als "helemaal fout".
Toch maakt dat het samenwerken juist leuk.
Ik test iets.
ChatGPT denkt mee.
Ik mopper.
ChatGPT biedt zijn excuses aan.
Ik probeer iets anders.
ChatGPT bedenkt weer drie nieuwe mogelijkheden.
En ergens, na een paar rondjes heen en weer, valt ineens alles op zijn plek.
Het voelt eigenlijk alsof je samen een ingewikkelde legpuzzel maakt. Alleen zit mijn puzzelgenoot nooit te zuchten, pakt hij nooit het verkeerde stukje expres en vraagt hij ook niet of we eerst koffie gaan drinken.
Sterker nog, hij is 24 uur per dag enthousiast.
Misschien zelfs iets té enthousiast.
Want zodra er eindelijk een oplossing is, staat hij virtueel al te juichen alsof híj het allemaal heeft bedacht.
Terwijl ik degene ben die drie keer een cache heeft geleegd, twaalf keer op Refresh heeft gedrukt en uiteindelijk ontdekte dat er één minuscuul regeltje CSS dwarslag.
Maar goed... eerlijk is eerlijk.
Zonder ChatGPT had ik waarschijnlijk nog steeds naar dat ene regeltje zitten staren.
Dus vooruit.
Die virtuele high five mag hij hebben.
Die zak patat als beloning?
Die houd ik lekker zelf...
999 lezers waardeerden dit verhaal.
Ik wil reageren
Be the first to comment.